در جهان پیچیده و پویای امروز، سازمانها برای بقا و رشد نیازمند دو نیروی مکملاند: خلاقیت فردی و همافزایی تیمی. خلاقیت فردی، سرچشمه ایدههای نو و دیدگاههای متفاوت است، در حالی که کار تیمی بستری فراهم میکند تا این ایدهها از سطح ذهن فرد به مرحله تحقق جمعی برسند. با این حال، برقراری تعادل میان این دو اغلب دشوار است؛ زیرا گاه ساختارهای گروهی میتوانند آزادی اندیشه افراد را محدود کنند، و از سوی دیگر، تأکید بیش از حد بر استقلال فردی ممکن است موجب تضعیف روحیه همکاری و هماهنگی شود.
…





